Powered By Blogger

Sunday, October 2, 2011

လူပ္ရွားရုန္းကန္သူတုိ႔ဘ၀......

ဒီေန႔မုိးေတြရြာတယ္ရွင္..
ေတာ္ေတာ္ကိုသဲသဲမဲမဲရြာတာပါ..အမရာထြက္တာေစာေပမယ့္...မုိးတိတ္တာကိုမေစာင့္ႏုိင္ခဲ့ဘူး.
အမရာေကာင္းကင္ကိုေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြနဲ့ႀကည့္လုိက္ပါတယ္...
မရဘာဘူး..မုိးေတြသဲသဲမဲမဲရြားတုန္းရွင္႔...
ကဲျပန္မယ္ဆုိျပီးအမရာကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ဆံုးျဖတ္လုိက္ပါတယ္...
ျပီးေတာ့က်ြန္မထီးကိုဖြင့္...မုိးေတြေလေတြထဲ..ျခင္းတဖက္ကိုဆြဲ..ထမိန္ကမ..သုတ္သုတ္ကေလးအမရာသြားမိပါတယ္...
အျပင္ေရာက္တယ္ဆုိရင္ဘဲေလေတြကတအားရွင့္.အမရာအေအးမိမွာေတာင္ေႀကာက္မိပါတယ္..
ဒီလိုနဲ့မိုးကိုအံတုျပီးကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ထြက္လာမိတာ..အေတြးေတြနဲ့ေပါ့ရွင္..ေတြးမိတာကအိမ္ေရာက္ရင္ေႏြးေႏြးေထြးေထြးေနမယ္...
  ေဆးႀကိဳေသာက္မယ္ေပါ့..ျပီးေတာ့ပူပူေႏြးေႏြးေလးလဲအေမ့ကိုလုပ္ခုိင္းမယ္..စိတ္ကူးေတြနဲ့ထြက္လာမိတယ္...
ေတြးတုန္းရွိေသးတယ္ထီးကတဖက္..ေထာက္..ဆိုျပီးျပတ္သြားတယ္.. မိန္းကေလးဆုိေတာ့နည္းနည္းေတာ့ရွက္ကိုးရွက္ကန္းေပါ့..
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ငါေတာ့ဒုကေရာက္ျပီေပါ့..မိုးေတြကရြာ..ထီးကမလံု..ျခင္းကလည္းမႏုိင္မနင္းနဲ့. .ေအာ္..ငါ့ဘ၀ေတာ္ေတာ္ဆုိးပါလားေတြးမိပါတယ္..
အဲဒီအခ်ိန္မွာရွင္..ဦးေလးႀကီးတစ္ေယာက္အမရာေရွ႔ကေလွ်ာက္လာပါတယ္..ေတာ္ေတာ္လွမ္းလွမ္းကေပါ့.. 
သူပခုန္းမွာလည္းအထမ္းႀကီးနဲ့...ဌက္ေပ်ာသီးေတြထည့္လာတယ္.အျပည့္ဘဲ... 
သူကိုယ္ခႏာနဲ့ယွန္ရင္ေတာင္ဌက္ေပ်ာသီး၀ိတ္ကေတာ္ေတာ္မ်ားမယ္....
သူ႔မွာ..သူ႔မွာ..ထီးမပါဘူးရွင့္...ျပီးေတာ့မုိးကာလည္းမ၀တ္ထားဘူး....
ဒါေပမယ့္သူ႔မ်က္ႏွာမွာေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ..
အေတြးေတြကိုျမင္ေနရတယ္...
သူ႔ဘ၀ကိုျမင္ေနရတယ္.....
ဟုတ္ပါတယ္..လမ္းေဘးမွာအမရာတုိ႔အလုပ္ဆင္းခ်ိန္ဆုိအျမဲေရာင္းတဲ့ဦးေလးႀကီးဘာ... သူေလအဲဒီဌက္ေပ်ာသီးထမ္းကိုမိုးေရထဲထမ္းလာတာ..က်ြန္မတုိ႔ျပန္ခ်ိန္မွာသူ႔အလုပ္ကစတာေလ..
လမ္းေဘးေစ်းမေရာင္းရတဲ့..ေရာင္းရင္လည္းသံုးနာရီေနာက္ပိုင္းတဲ့..
သူ႔တုိ႔မွာလက္လုပ္လက္စားဆိုေတာ့အလ်င္မီေအာင္အေျပးအလြားေပါ့..
မုိးရြာမွန္းမသိေနပူမွန္းမသိ...
ဌက္ေပ်ာသီးဦးေလးႀကီးကအဲဒီလုိနဲ့အမရာကိုျဖတ္ေက်ာ္သြားပါတယ္..
အဲဒီအခ်ိန္မွာအမရာခံစားမိတာကတကယ္ရွက္ရမွာကထီးက်ိဳးတာကိုမဟုတ္ဘူး..ကိုယ့္ကိုယ့္ကိုယ္ဘာလားလုိ႔..
ငါကထီးနဲ့သြားေနရတယ္..
သူ႔ချမာေတာ့ဘယ္အခ်ိန္ကုန္မွန္းမသိတဲ့ဌက္ေပ်ာသီးကိုမုိးေရထဲမွာ..ထီးမပါဘဲေရာင္းေနရပါလားလုိ႔...
အမရာျဖစ္ႏုိင္ရင္သူကိုကူညီခ်င္လုိက္တာလုိ႔ဆက္ေတြးတံုး..
ေနာက္ထပ္..ေနာက္ထပ္.အဲလုိေစ်းေရာင္းတဲ့ဦးေလးႀကိးေတြအမရာကိုျဖတ္ေက်ာ္သြားပါတယ္..
ကဲသူတို႔ကိုဒီအတုိင္းႀကည့္ေနရေတာ့မွာလားေနာ္....
အမရာလဲအေတြးကိုခဏရပ္..ကားေပၚအေျပးအလႊားေနရာမရမွာဆုိးလုိ႔တက္ခဲ့မိပါေတာ့တယ္....

No comments:

Post a Comment

ေက်းဇူးတင္ပါတယ္သူငယ္ခ်င္းမ်ား....